Zeven jaar lang heb ik voor een weekblad columns geschreven over alle dingen die
in ons gezin gebeurden.
Doodgewone stukjes dus, over doodgewone kinderen.
Het was dat ik me nu eenmaal verplicht had om elke dinsdag zo'n column in te leveren,
anders had ik al die dagelijkse dingen nooit aan het papier toevertrouwd.
Tenslotte hebben moeders het doorgaans nogal druk, en zijn ze doorgaans nogal
moe.
Achteraf ben ik blij dat ik ze móést schrijven, anders waren we
absoluut een heleboel grappige (en minder grappige) dingen vergeten.
Elke maand typ ik nu keurig een stukje van vroeger uit voor onze website, want
destijds hadden we natuurlijk nog geen computers.