DE ETTERTJES VERSTOPPEN PAASEITJES

Het is bijna Pasen. En omdat het de laatste dag voor de vakantie is, heeft juf een verrassing. ‘Luister,’ zegt ze. ‘Vanmiddag is het feest op school.
Dan komt er een ontzettend leuke clown op bezoek.’
De klas begint te juichen.
Juf lacht. ‘Ja,’ gaat ze dan verder, ‘maar dat is nog niet álles. Straks mogen jullie namelijk ook nog paaseitjes zoeken in het bosje naast de school. Maar eerst moeten de eitjes nog verstopt worden. Misschien kunnen Flop en Fladdertje dat even doen.’
De ettertjes vinden het enig. Ze staan al naast hun stoel.
Juf geeft ze een grote mand vol paaseitjes. ‘De rest van de klas gaat nu tekenen en jullie mogen de eitjes verstoppen. Kom maar terug zodra jullie klaar zijn.’

En daar gaan de ettertjes.
‘We moeten ze verschrikkelijk goed verstoppen,’ zegt Flop.
Fladdertje knikt. ‘Waar zullen we beginnen?’
Flop kijkt om zich heen. En dan kijkt hij naar de eitjes.
‘Laten we er eerst maar eentje proeven,’ zegt hij. ‘Dat kan best.’
Hij pakt een rood eitje uit de mand en Fladdertje pakt een gele.
‘Best lekker,’ mompelt Fladdertje. Ze stopt het papiertje in haar jaszak. ‘Ik lust er eigenlijk nog wel een.’

‘Ik ook,’ zegt Flop. Hij peutert een eitje uit een knalblauw papiertje en Fladdertje kiest een paars eitje.
En zo gaat het maar door. Flop en Fladdertje eten het ene na het andere eitje op.
‘Dat merkt niemand,’ zegt Fladdertje opgewekt. ‘Ze denken gewoon dat we de eitjes heel erg goed verstopt hebben. Zó goed, dat niemand ze kan vinden.’
Uiteindelijk zijn er nog maar twee paaseitjes over. Maar daar hebben de ettertjes geen zin meer in. ‘Nee, hoor,’ zegt Flop. ‘Ik kan geen eitje meer zien.’
‘Ik ook niet,’ zegt Fladdertje kreunend. ‘Dan moeten we die laatste twee eitjes nog maar even verstoppen.’
De ettertjes leggen de eitjes ergens tussen de struiken op de grond.
En dan gaan ze terug naar de klas.

‘Gelukt?’ vraagt juf.
Flop en Fladdertje knikken.
‘Goed,’ zegt juf. ‘Dan gaan we nu naar het bos.’ Maar Flop en Fladdertje willen niet mee.
‘Wat is er met jullie aan de hand?’ vraagt juf.

‘Ik voel me niet zo lekker,’ zegt Fladdertje.

‘Ik ook niet,’ mompelt Flop.
‘ Blijven jullie dan maar hier,’ zegt juf. ‘Ik zal meester Jan vragen of hij een beetje op jullie kan letten.’
En dan gaat juf met de andere kinderen naar het bos. Ze zoeken overal. Onder de takken, tussen de bladeren en in de struiken.
‘Knap gedaan, hoor,’ zegt juf tegen de kinderen. ‘Ik dacht: die eitjes vinden we natuurlijk zó! Maar Flop en Fladdertje hebben ze wel verschríkkelijk goed verstopt.’
Na een uur hebben ze precies twee eitjes gevonden.
‘Laten we maar teruggaan,’ zegt juf. ‘Jullie moeten naar huis om te eten.’
‘Waar zijn Flop en Fladdertje gebleven?’ vraagt juf aan meester Jan.
‘Die zijn naar huis gebracht,’ zegt meester Jan. ‘Ze waren zo misselijk.’
Opeens begrijpt juf wat er gebeurd is. ‘Ik vond ook al dat ze die eitjes wel héél erg goed verstopt hadden. Maar nu snap ik het. Ze hebben ze natuurlijk allemaal opgegeten.’

Meester Jan begint te lachen. ‘Dus geen clownsvoorstelling voor de ettertjes vanmiddag.’
‘Tja…’ zegt juf. ‘Dat heb je er nu van.’
En zo is het. Want die middag liggen er twee zieke kinderen in bed. Ze zijn vreselijk misselijk. En ze denken aan de leukste clown van de hele wereld. Jammer, hè?
Maar ja. Eigen schuld…dikke bult!