Gaat u maar terug naar de gang, en kom dan opnieuw binnen.'
De lakei loopt met een rood hoofd naar de gang, en komt dan weer de kamer in.
'Ik ben benieuwd,' zegt hij nog eens. Hij bekijkt de schilderijen. 'Heel mooi!
Ik zie meteen dat u het bent. Het zouden wel foto's kunnen zijn.'
'Dat klinkt een stuk beter,' zegt koning Bobbel tevreden. 'En dan gaan we nu lekker even naar buiten. Waar zullen we heen gaan?'
'Laten we naar het Rijksmuseum gaan,' zegt de lakei. 'Daar hangen de allermooiste schilderijen van de wereld.'
'Hangt er dan ook iets van ons?' vraagt de koningin.
De lakei schudt zijn hoofd.
'Dan nemen we onze schilderijen mee,' zegt de koning.
En dus gaan ze met hun schilderijen naar het Rijksmuseum in Amsterdam.

'Goedemiddag,' zegt de lakei tegen de meneer van het museum. 'Wij komen schilderijen bekijken.'
'En ook schilderijen bréngen!' roept de koningin stralend. 'Kijkt u maar!'
'Wat een grappige varkens,' zegt de museummeneer.
'Pardon?' zegt de lakei. 'Dit zijn toevallig wel de koning en de koningin zélf.'
De meneer schrikt. 'Alsof ik dat niet gezien had!' zegt hij snel. 'Ik dacht: laat ik ook eens een grapje maken.
Ik zeg altijd maar: een dag zonder grapje is als boerenkool zonder worst.'
'U vindt ze dus mooi?' vraagt de koningin.
De meneer van het museum knikt. 'Prachtig!'
'Dan hangen we ze meteen op,' zegt koning Bobbel. Hij haalt twee spijkers en een hamer uit zijn broekzak.
'Nou...' zegt de meneer geschrokken. 'Dat zou ik niet doen. Uw schilderijen zijn, eh... Ze zijn eigenlijk te móói voor een museum. Ze zouden ergens moeten hangen waar mensen er héél rustig naar kunnen kijken. Hebt u thuis misschien nog een plekje vrij op de wc?'
'Goed idee!' zegt de koningin. 'Dan hangen we ze naast elkaar en dan zetten we eronder: zoek de verschillen.'
'En: veeg je billen!' roept koning Bobbel schaterend van het lachen.
Daarna bekijken ze het ene na het andere schilderij in het museum.
'Wat een mooie kleurplaten,' zegt de koningin. 'Die grote daar heeft zeker wel een prijs gewonnen?'

'Dit schilderij heet De Nachtwacht,' zegt de lakei. 'Het is geschilderd door Rembrandt en het is het beroemdste schilderij van Holland.'
'Waarom hangt dat schilderij dan niet op een wc?' vraagt dekoningin verbaasd.
'Omdat op een wc alleen de aller-állermooiste schilderijen mogen hangen,' zegt de museummeneer.
'Ik snap het,' zegt koning Bobbel. 'Niet iedereen kan natuurlijk zo mooi schilderen als wij. Een echte Rembrandt hoort in een museum en een echte Bobbel hoort op de wc.
Verschil moet er tenslotte zijn.'
En daar is zelfs de lakei het helemaal mee eens!

Uit: Hollandse verhaaltjes voor het slapengaan!

'Wát?' roept de koningin verbaasd. 'Pláágdag? Hoe weet je dat?'
'Omdat ik het zelf heb bedacht,' zegt de koning trots.
De koningin denkt even na. 'En wat gebeurt er dan precies op plaagdag?'
'Dit bijvoorbeeld,' zegt de koning. Hij trekt meteen met een ruk de dekens van het koninklijke bed.
'Laat dat!' roept de koningin boos. 'Dat is gemeen! Ik heb het al zo koud.'

Koning Bobbel haalt zijn schouders op. 'Dat is dan jammer,' zegt hij. 'Maar op plaagdag mag je nu eenmaal plagen. En iedereen mag meedoen.'
Dát vindt de koningin wel leuk. Ze pakt meteen het glas water van het nachtkastje en kiepert het over het hoofd van haar man leeg.
'Bah!' schreeuwt de koning. 'Dat is niet leuk, hoor. Nu ben ik kleddernat!'
'Dat heb je er nu van!' roept de koningin gillend van het lachen. 'Als jij mag plagen, dan mag ik het ook!'
Daarna probeert ze de pyjamabroek van de koning naar beneden te trekken. Bijna ziet ze zijn blote billen. Maar dan rukt de koning zich snel los.

Ineens krijgt de koningin een idee. 'Weet de kok al dat het vandaag plaagdag is?' vraagt ze.
'Nee,' zegt koning Bobbel. 'Dat is nog een verrassing. Kom, dan gaan we naar de keuken.'
'Wat komt u doen?' vraagt de kok als de koning en de koningin binnenstormen.
'We hebben een verrassing,' zegt de koning. 'We komen u een beetje plagen. Het is vandaag namelijk plaagdag.'
Meteen geeft de koning een mep in de pudding die op het aanrecht staat. De puddingspetters vliegen in het rond.
'Bent u nu helemaal gék geworden?' vraagt de kok boos.
'Nee, hoor!' roept de koning. 'Helemaal niet. Fijne plaagdag verder!'
En dan gaat hij gierend van het lachen met de koningin op zoek naar de lakei.
Even later hebben ze de lakei gevonden. Hij zit op een stoel in de paleiszaal
'Weet u wat het vandaag voor dag is?' vraagt de koningin.
'Eh... woensdag, geloof ik...' mompelt de lakei.
'Nee hoor, het is vandaag plaagdag!' roept de koningin stralend
. Ze begint de lakei meteen onder zijn armen en in zijn nek te kietelen.
'Help!' roept de lakei. 'Stop! Daar kan ik niet tegen!'
Dan trekt de koning ook nog snel de pantoffels van de lakei uit en begint onder zijn voeten te kriebelen.
'Hou op! Hou op! Hou op!' giechelt de lakei. 'Ik kan er echt niet tegen.'
'Daarom juist!' roept de koningin vrolijk. 'Dat maakt het nou net zo leuk!'
Eindelijk vinden de koning en de koningin dat het wel genoeg is geweest.
'Kom!' zegt de koningin. 'Dan gaan we nu naar de tuinman.'
Maar... Wat ze niet weten, is dat de tuinman voor het raam heeft staan kijken en dat hij alles heeft gezien en gehoord.
Wacht maar, denkt de tuinman. Als zij mogen plagen, dan mag ik dat natuurlijk ook.

'Dag tuinman,' zegt de koning als hij de tuin in stapt.
De tuinman knikt beleefd. 'Dag majesteiten.'
'Weet u wat voor dag het vandaag is?' vraagt de koningin geheimzinnig.
'Nee,' bromt de tuinman. 'Maar ik ben benieuwd.'
'Het is plaagdag,' zegt de koning dan trots.
De tuinman begint een beetje te lachen. 'O, wat leuk. Dan doe ik ook even mee.'
Meteen pakt hij de tuinslang en spuit de koning en de koningin van onder tot boven kletsnat.
'Geweldig, zo'n plaagdag!' roept de tuinman. 'Echt heel leuk!'
Maar de koning en de koningin vinden het helemaal niet meer zo leuk.
Ze kijken de tuinman boos aan en lopen dan mokkend weg.
De tuinman kijkt ze lachend na en zegt dan: 'Eigen schuld... dikke bult!'

Uit: Feestelijke verhaaltjes voor het slapengaan!